الان که قصه ای برای نوشتن ندارم، فقط دلتنگ ۱۷ سال پیش شدم که اولین وبلاگمو ساختم، و همه‌ی آدم هایی که اینجا شناختم. (سایا، محبوب، مریم، آقا معلم، اون که رفت‌ خدمت و برنگشت، مشهدیه، کرمونیه، بابابزرگ و ده ها نفر دیگه که خودشون و قصشونو یادم مونده و میمونه) یه روزی انقد حالم خوب میشه که دوباره بنویسم....

ترانه های کودکی ترانه های کودکی HOME EMAIL PROFILE ARCHIVE POSTS LINKS DAILY DESIGN مورفین 1:45 :: ۱۴۰۴/۱۱/۱۴ :: Abtin «جای آن دارد که چندی هم ره دریا بگیرم»مورفین‌ زیادی توی رگ هاش بود،داشت تسلیم می‌شد.«سنگ خارا را گواه این دل شیدا بگیرم»شعله زوزه می‌کشید و ردی سرخ توی چشم هاش می‌درخشید.«مو به‌ مو ...

سلام مریمحالا که برایت مینویسم ساعت خیلی وقت است که از نیمه شب گذشته است و من روی گوشهای از یک تخت چوبی، در گوشهای از کمپ اقامت یک نیروگاه، در یک کشور دیگر که حتی گوشهی این دنیای وسیع هم نیست نشسته ام و به تو فکر میکنم. صدای دوازده تا توربین گازی که دو تاش را خاموش کرده اند و دو تا توربین بخار و خیل...

با سلام و احترام به استحضار میرساند که جز دوری شما ملالی نیست، نه هست، اما نیست. فی الواقع درست است که «این بیدها را باد و ما را درد خواهد برد» اما به نظر اینجانب آقای موسوی در خصوص میزان شرجی شانههات #خطای_انسانی کرده و آنها را به بوشهر نسبت داده که ما هم از همه جا بیخبر در زیر یکی از پستهامان واو ...

این وبلاگ بعد از ۱۵ سال، برای هميشه تعطیل شد. خدانگهدار همگی